FAMILIE-REUNI IN ZANDVOORT
Ik ben nooit zo’n familiemannetje geweest, maar dat is plotseling omgeslagen toen ik met mijn neven en nichten in contact kwam op de begrafenis van mijn vader. Opeens kreeg ik door dat we wat gemeen hadden met elkaar, en daar was ik me nooit bewust van geweest.
Ik geloof dat toen ook het idee ontstond om een bijeenkomst van neven en nichten te organiseren op jaarlijkse basis. Daar ga ik graag naar toe, zondag was de derde keer en het was weer erg leuk. Omdat mijn zus en ik de oudsten zijn en wij in het zuiden woonden terwijl de rest van de familie voornamelijk ten noorden van de grote rivieren, hebben wij eigenlijk nooit veel contact gehad met elkaar, zeker in de puberteit niet. Maar de rest wel, ik hoorde zelfs dat een neef in het huis van een oom en tante is geboren. Het onderlinge contact was bij hen veel intensiever. Maar dat is nu we een stuk ouder zijn geen enkele belemmering, je voelt de gemeenschappelijke genen, en daar ben ik toch nog steeds tamelijk verbaasd over.
Enfin, ik kreeg zondagochtend het idee om twee uur eerder naar Zandvoort te gaan om vast wat over het strand te slenteren, en natuurlijk wat fotootjes te maken. Het was redelijk goed weer. Ook na de bijeenkomst en de wandeling ben ik nog op het strand gebleven om de zonsondergang te zien, ik had pas de trein van 21.34 u. terwijl de afspraak om 14.00 u. was, dus dat was echt een dagje Zandvoort.
Groetjes
René
PS: ze zijn eindelijk dat foeilelijke plein aan het aanpakken. Dat is al sinds ik in Zandvoort kom, bijna 40 jaar, een wanstaltig misbaksel waar ze af en toe een deerlijk mislukte poging ondernemen om er iets van te maken, ben benieuwd of het ze nu lukt daar iets fatsoenlijks van te brouwen (foto 1 en 2):
Mango’s, eigenlijk een veel leukere tent dan waar wij steeds afspreken, dus ik ga voorstellen daar de volgende keer te reuneren:
Zeven van de tien neven en nichten plus m’n zus, het was dit keer wat minder druk:
