EEN LEUKE 5 MEI OP HET HOMOMONUMENT

Voor het eerst in jaren vond ik het leuk op 5 mei op het bevrijdingsfeest bij het homomonument. De enige reden was dat ik een oude kennis tegen kwam: Klaas. Veel over vroeger gehad, iets uitgepraat en uit de weg geruimd, witte wijn gedronken, en verder gebeurde er van alles.

Het eerste uur zaten we op het homomonument aan het water, en ik had van daaruit een foto gemaakt van een wildplakzuil met de aangename achterkant van een jongen erop geplakt. Toen we later gingen staan om nog een streepje zon op te vangen, want we kregen het behoorlijk koud, zag ik een jongen met een t-shirt met dezelfde afbeelding. Ik vroeg of ik hem mocht fotograferen, hij bleek de schrijver van alreeds het derde deel van een serie erotische verhalen. Hij heet Eric Kollen. En het t-shirt was uniek: het enige exemplaar dus, en de foto was de voorkant van zijn laatste boek.

Ondertussen kwamen er oude legervoertuigen voorbij, waaronder een tank en werd er gefilmd terwijl er iemand werd geïnterviewd. Vervolgens werden we benaderd door een oude kennis, Michiel Bollinger, die geld aan het ophalen was voor een AIDS-monument aan het IJ. Daarvoor kon je een kralenkettinkje kopen voor een tientje, wat we allebei deden. De Franse kunstenaar die het ontwerp voor het monument heeft gemaakt werkt met grote kralen, vandaar. Het was alleen erg moeilijk het om je pols te krijgen, op de foto krijgt Klaas met hulp van Michiel de zijne om.

Meestal ga ik op 5 mei even kijken om er vervolgens achter te komen dat ik niemand zelfs maar van gezicht ken zodat ik altijd snel wegren. Maar dat was dus deze keer anders.

groeten

René

Veel bloemen op het homomonument. En niet alleen ter herdenking van de omgekomen homo’s in WO II maar ook, kreeg ik het gevoel, voor aan AIDS overleden homo’s. Op een gegeven ogenblik legde een jongen bijna schielijk een bosje tulpen neer met een strak gezicht: ik wist zeker dat het voor een overleden vriend was: