Dorpjes in de omgeving

Tarano

We hebben vanuit Collevecchio een aantal dorpjes bezocht, daar zijn hier een paar foto’s van. Bijna al die dorpjes zijn gebouwd op een rots, van verre zag het er steeds erg fotogeniek uit. Je moest er wel wat voor over hebben om ze te bezoeken want je moest dus behoorlijk klimmen, en dat bij meestal meer dan dertig graden.

Het heeft weinig zin om al de namen er bij te zetten, maar een naam wil ik noemen: Tarano. Daar zijn de eerste vier foto’s van. De reden is dat we daar iets raars meemaakten. Een dikke man met ontbloot bovenlijf sprak ons daar aan. Hij had ons eerder gezien en was ons achterna gelopen omdat hij ons iets wilde vertellen. Hij wilde ons namelijk wijzen op de huisnummerborden. Daarop stond behalve het huisnummer ook een bundeltje bijeengebonden takken op: het fascisme-symbool. Hij zei trots dat dat een aandenken aan Mussolini was. Pang, dachten wij, we gingen geen gesprek met die man aan. Een eindje verderop zagen we dat iemand het symbool naast het huisnummer had weggekrast.

Wij dachten dat dat wel een enorme heibel in het dorp geweest moest zijn, de invoering van die nummerborden. Maar bij navraag bij iemand uit de buurt die we kenden bleek dat waarschijnlijk toch niet het geval. Althans, de invoering van die nummerborden was een soort historisch relict waar men niet zwaar aan tilde, dus kennelijk had het niet de lading die je als Nederlander zou verwachten. Maar dat het symbool hier en daar was doorgekrast betekende natuurlijk wel dat de bewoner van dat huis het er niet mee eens was.

Morgen naar Rome. als ik het voor elkaar krijg met de foto’s, want daar heb ik de meeste gemaakt en ik heb ze nog niet gezien, dus het kan wel even duren voor ik die uitgezocht heb.

Groetjes

rené

Tarano
Door dat gebeuren met die Mussolini-huisnummer borden kreeg ik toch een beetje een raar gevoel bij Tarano. Dus toen ik dit zag vanuit de hoogte van het dorp dacht ik: wat zijn die daar nou voor verdachts aan het doen. Toen we het dorp bijna uit waren kwamen we op een steil straatje een type tegen zoals je je een uitvoerder van maffia-moorden voorstelt. Nee, ik hoef daar geen leuk huisje met prachtig uitzicht.
Ook nog Tarano
Dit plaatsje heette naar hoe het er uitzag, Rocchette, het was een bewoonde rotspunt.
Idem
Idem
Idem
Dit was in een dorp dat bijna geheel door kunstenaars was overgenomen. Toch maar de naam: Casperia.
Bij die toren is de volgende foto genomen die Jan van mij maakte. Het dorp heet Poggio Catino. Opeens wil ik toch overal de namen bijzetten, al heb je daar als kijker natuurlijk niks aan.
Bij die toren dus die onderdeel van een ruïne is.
Zelfde dorp
Zelfde dorp
Aan een steil binnenplaatsje heeft in Poggio Catino een kennelijk daar bekende kunstschilder gewoond.
Vanaf hier drie foto’s van weer een ander plaatsje: Stimigliano.
Idem
Idem
Op deze en de volgende 2 foto’s het laatste plaatsje waar ik foto’s van laat zien: Cantalupo.
Idem
Idem