DE STORM: ZIEDENDE ZEE

Een pittige storm zweepte de Noordzee op, en het was prachtig. Foto’s nemen was een beetje tricky met mijn goede camera, de lens zat al snel onder de waterspikkels en zandkorrels, voorzichtig heb ik die er steeds af geveegd. Ik was vergeten een filter te kopen op de nieuwe lens, dus als er wat beschadigd is geraakt is dat definitief, helaas.

Op een gegeven ogenblik vond ik een plekje vanwaar ik enigszins uit de striemende wind kon knippen: een glijbaantje voor kinderen met een trappetje naar een klein platformpje dat afgeschermd was voor de wind. Door de kleine verhoging en het schotje had ik veel minder last van de kou, de spetters en de zandstralen. Toen ik daar net zat belde mijn moeder: of ik niet alleen was. Ik vertelde waar ik zat en dat vond ze prachtig. Maar zij lag al de hele dag naast mijn vader die sliep, iets anders kan hij bijna niet meer, dus als er iemand alleen is, is het mijn moeder wel. Ik moest me enorm concentreren om gewoon met haar te praten, en dat lukte wonderwel. We hebben het over het aanstaande heengaan van mijn vader gehad daar midden in die storm.

Foto 6 van Ronald-Jan Heijn, die het ook erg fotogeniek vond, en foto  3, 4   en 8 zijn van die plek genomen, bijna de helft dus. Het strand is aardig afgekalfd, zoals je vooral op de laatste foto kan zien.

groeten

René