De rode ballon en het mobieltje

Een grote filmploeg was uitgerukt om een jongen te fotograferen die een rode ballon opblies. Hij hield op een opvallende manier een mobieltje in zijn hand, dus het zal daar wel om gaan en niet om lachgas, wat ik in eerste instantie dacht.

Het zal wel reclame zijn. Wat een wereld, dacht ik, en wat een verspilling van energie. Nou vind ik dat sowieso toch al snel, dat er meer aandacht en energie verspild wordt dan aan nuttige dingen besteed. Maar ik ben een ouderwets tiepje dat nog in het produceren van wat je nodig hebt gelooft, en 26 verschillende soorten wasmiddelen absurd overbodig vindt, enzo.

Hoewel het ook een beetje saai is alleen maar nuttige dingen te doen, het kan ook heerlijk zijn om tijd te vergooien. Maar misschien KAN dat wel helemaal niet. Tijd bestaat immers niet, alles IS namelijk, op het moment zelf. Au fond zijn er dus ook geen nutteloze dingen, want alles IS er gewoon, anders zou het er wel NIET zijn. Misschien moet je je wel neerleggen bij de gedachte dat niets in deze wereld zin heeft en alleen maar een uiting van levenskracht is. Dat is eigenlijk een beetje mijn levenshouding: aanvaarding van hoe het is. Dat heeft een beetje een passieve instelling als gevolg. Maar als je daaruit de conclusie zou trekken dat er niks rond mij gebeurt heb je het mis: juist door zo’n levenshouding komen de dingen op je af die nou eenmaal op je af MOETEN komen. En dan handel je ook vanzelf. En dan is er eigenlijk niks nutteloos.

Een echte actievoerder is aan mij niet verloren gegaan. Je hebt van die mensen in de wereld waarvan gezegd wordt dat ze “het verschil” maken. Nou, dat slaat niet op mijn incarnatie. Mijn “opdracht” moet beslist een andere zijn. Ik roep wel eens dat ik in dit leven alleen maar hoef te ZIJN. Dat is trouwens nog lastig genoeg.

Ja ja.

groetjes

rené

PS: behalve de recente eerste 6 zijn het foto’s van de afgelopen 2 weken.

PS: ik las op facebook als reactie hierop van Evie Sun Slagt dat de “ballon-opnames” voor het TV-programma MINDF CK zijn.