DE HAND

Pas toen ik de pols van mijn linkerarm gebroken had en van elleboog tot en met linkerhand in het gips zat viel dit kunstwerk me op. Het hing op mijn kamer in het hotel in Essaouira!!!!!!!!!!

Ik geloof er heilig in dat dingen niet voor niets gebeuren, daarom heb ik ook nauwelijks last van “erge” dingen. Ook die gebroken pols aanvaard ik als een gegeven, zelfs als een van de zaken die op je pad moeten komen omdat je er van groeit.

De man die mij de rotsen af hielp, me in een taxi zette en in het ziekenhuis nog een hele tijd bij me bleef, zei dat het goed was dat dit gebeurd was. En hij zag een stoot engelen om me heen. Hij bleek van het rasta-geloof, zag er voor mijn gevoel uit als een gewone Marokkaan overigens.

Toen dat kunstwerk op mijn kamer, kamer 9, mij later opviel zakte mijn mond open van verbazing. Ik zag n.l. niet alleen een linkerhand, maar ook, als je op een andere manier keek, een witte duif. Ik heb het iemand van de groep laten zien maar die zag het er niet in. Misschien wil ik iets zien wat er niet is, maar ik zie het wél.

Vandaag overigens van een belangrijke toevalligheid in iemands leven gehoord die statistisch onmogelijk te becijferen is, 1 op 10 miljard is nog te gunstig, helaas kan ik er niks verder over zeggen.

groetjes

rené