De Groote Keeten: naaktstrand

Geplaatst op door
In de verte het strand van den Helder.

Het was vrijdag voor even de laatste echte stranddag, en we wilden niet wéér naar Zandvoort. Zo kwamen we op het alternatief van De Groote Keeten. Jan had gezien dat daar ook een naaktstrand was, ik had alleen ooit van dat van Callantsoog gehoord. Het was zelfs zo dat we er eerder al eens in de kou geweest waren en toen dachten dat het het strand van Callantsoog was. Maar De Groote Keeten hoort bij de gemeente Schagen, zag ik op een bord, en het strand van Callantsoog ligt iets zuidelijker.

Aangezien we niet van zwembroeken houden was het een mooi alternatief voor Zandvoort. Het blootstrand begon al vrij snel na de strand-afgang, dus je hoefde er niet zo ver voor te lopen als in Zandvoort. Maar dat deden we toch want het betreffende strand was 2 km lang en de ervaring leert dat hoe langer je loopt hoe stiller het wordt. En dat klopte, we lagen bijna alleen.

We vonden het er beiden veel en veel mooier dan Zandvoort. De duinen zijn wat gevarieerder en toegankelijker, niet zo’n dijk als daar, het zand was witter en het allerbelangrijkste: er lagen dammetjes in zee. Die zijn tijdens vloed niet te zien: de vorige koude keer waren ze er niet, kennelijk was het toen vloed. Wel stonden er toen onbegrijpelijke borden dat zwemmen was toegestaan op 25 meter van de dam. En er stonden heel wat van die borden en daar snapten we niks van. Maar nu dus wel: er zijn gewoon heel wat dammen. Maar de borden hebben ze weggehaald nu, terwijl die dammen er dus deze keer wél zijn en het warm genoeg was om te zwemmen. Het leven kan soms toch zooooo ingewikkeld zijn.

En op die dammen had ik mijn Zuid-Afrika-moment. Toen ik daar een aantal jaren geleden was ben ik vlak nadat ik de huurauto opgehaald had van het vliegveld de auto uitgestapt aan de kust en de rotsen daarlangs afgeklauterd. Daar zag ik zeeleven in de nog niet weg-geëbde waterkommen. Prachtige kleuren en beestjes. Ik heb daar een hele tijd lopen fotograferen. Nu kreeg ik datzelfde gevoel: dat je op allerlei plaatsen waar je dat niet verwacht prachtige natuur ziet als je maar kijkt. Het was hier minder spectaculair dan in Zuid-Afrika, maar toch.

Strekdammetjes in de Noordzee: van alles te zien. Met mijn camera struinde ik daar tijdloos rond in mijn nakie, terwijl Jan zijn hoofd op een damsteen te ruste had gelegd en volmaakt gelukkig was, net als ik.

Kijk maar naar de foto’s.

groet

René.

Meeuwen op een van de strekdammen.
Bontbekplevier.
Dit was de eerste krab die we zagen, een dode die op zijn rug lag,
En zo zag hij er omgekeerd uit.
Prachtige zeewieren.
Tussen de pieren ontstonden zandplaten, hier een waarop een man constant zat te bellen.
Ik had al een krab een kleine krab achterna zien zitten en dat kleintje zich supersnel in het zand zien begraven. Ik vroeg me af of die tamelijk logge grotere krabben zo’n kleintje ooit te pakken zouden kunnen krijgen: totdat ik dus deze krab met een kleintje tussen zijn grijpers zag.