DE DOKWERKER EN DE DANSERS
Altijd gebeurt er wat als je ergens in de stad een poosje blijft staan.
Aan de Amstel was ik een beetje van het uitzicht en het mooie licht aan het genieten, richting de Munt, toen ze achter me een spel begonnen te spelen met twee grote dobbelstenen en pionnen die de deelnemers moesten omgooien.
Een eindje verderop stond ik vanaf de Blauwbrug met veel aandacht, en dus minder alert voor de verdere omgeving, naar de Zuiderkerk te kijken toen ik toch door kreeg dat iemand anders van mijn verminderde aandacht gebruik wilde maken: was aan het spieden waar mijn portemonnee zich zou kunnen bevinden.
Toen ik op het Jonas Daniël Meijerplein de herfsttinten wilde fotograferen kwam een vrouw op de verhoging (van de metro?) met een bezem de bladeren wegvegen, wat trouwens onbegonnen werk was. Dus daar ben ik maar even blijven kijken en heb van het vervolg deze foto’s gemaakt.
Ondertussen stonden er twee politie-auto’s die daar kennelijk niet voor niets waren, werd ik bij naam geroepen omdat een medewerkster van Flesseman mij zag fotograferen, ze wist nog een knalrode boom, en vroeg een leuke Franse jongen uit Brest of hij de foto’s die ik maakte ergens op internet kon vinden en heb ik mijn DAGBOEKVANEENFOTOGEK.NL in zijn mobieltje ingetikt.
Daarna ben ik naar de dansers toe gelopen om aan te bieden dat ze die foto’s konden zien en eventueel groter ontvangen, waar ze heel blij mee waren, en bleken ze op de Hogeschool voor de Kunsten tegenover mijn woning te zitten.
groetjes
rené
Nog onverwacht bezoek: een klas met kroontjes:
