DAGBOEK VAN EEN VOGELGEK
Ja ik denk dat ik dit blog maar zo ga noemen, het begint er echt op te lijken
Gisteren weer het Vliegenbos in geweest. Ik probeer zoveel mogelijk verschillende vogels op dit blog te zetten maar als ik eens een vogeltje mooier heb gefotografeerd dan een andere keer zet ik hem er toch bij.
Ik ben echt een vogelgek geworden: eindeloos kan ik naar dat gedoe van die beestjes kijken, zoals b.v. naar de worsteling van die ekster met die enorme tak in het Vliegenbos, kennelijk als fundament voor zijn nieuwe optrekje bedoeld.
Maar vooral ook omdat ik het goed op de foto wil krijgen, dat is een soort jagersinstinct, het heet niet voor niks “foto’s schieten”.
Vandaag is het gelukkig niet zonnig zodat ik eens thuis met de foto’s aan de gang kan, heb ook nog heel wat schaduwfoto’s uit mijn raam gemaakt die nog bekeken moeten worden. Want als de zon schijnt wil ik graag naar buiten, maar de bizondere lichtval die het oplevert houdt me soms tegen wil en dank aan mijn raam gekluisterd. Ik kan ook daar niet genoeg van krijgen.
Misschien ben ik gewoon wel een beetje manisch.
groet
rené
Heggemus op het tuinencomplex:
Winterkoninkje in het Vliegenbos waar ook alle volgende foto’s gemaakt zijn. Toen ik terug was nog op het complex een puttertje gefotografeerd, zet ik er bij:
Staartmees:
Idem:
Groenling:
Hetzelfde winterkoninkje:
Gaai:
Puttertje vanuit het huisje van een medetuinierster:
Nog een laatste van de ekster in het Vliegenbos:
