dag 89 (20 maart) Roken

Zelfs in de kelder mag je niet roken van de baas. Bedachtzaam zie ik hem naar zijn sigaretje kijken. Wat zou hij denken? Misschien dat hij zich zo langzamerhand een paria voelt: altijd maar buiten roken, in de kou terwijl hij daar niet tegen kan: hij loopt altijd te hoesten, zo dadelijk krijg hij nog een longontsteking. Als hij nou eens op zou houden? Het scheelt wel een hoop pauze die je misloopt. Misschien denkt hij wel: nog een halve sigaret om te relaxen, effe lekker van genieten want dat werk hier in die kelder is ook niet alles.

Toevallig gisteren met iemand gesproken die vanaf zijn twaalfde aan de smook was. Hij zit nu, 60 jaar oud, aan de zuurstoffles. Nog maar een klein gedeelte van zijn longen werkt normaal. Hij staat bijna op de wachtlijst voor een longtransplantatie, de inleidende gesprekken en onderzoeken zijn al in gang gezet. Driekwart van zijn leven op de weg gezeten, en dan heb je niks anders dan de sigaret. Minstens drie pakjes per dag. Je dacht er niet bij na dat dat wel eens grote gevolgen kon hebben. Er zijn tenslotte mensen die hun hele leven hebben gerookt en 95 worden. Ja die zijn er inderdaad. Van de ene op de andere dag kon hij het stukje van zijn bed naar de badkamer niet meer lopen. Werken was meteen afgelopen (zo hep elk nadeel weer zijn voordeel). Hij hield van de ene op de andere dag op met roken, en na een paar maanden miste hij het voor geen meter. Maar dat had hij zich graag eerder willen bedenken. Rond de jaarwisseling nog een paar weken in het ziekenhuis gelegen. En altijd benauwd. Om de twintig meter even stilstaan. En pas 60.

Ik ben blij dat ik maar tien jaar gerookt heb. Vorig jaar een longontsteking gehad terwijl ik dus al twintig jaar niet meer rook. Het kan raar lopen. Mijn opa is aan leverkanker gestorven terwijl hij nog nooit een druppel alcohol had gedronken. Mijn andere opa aan longkanker: rookte en had een sigarenzaak.

Groetjes
Viktor