dag 84 (15 maart) Nu wel.

En wederom wordt aan voorbijgangers gevraagd of ze hun tijd even beschikbaar willen stellen aan een wildvreemde die daar belang bij heeft. Deze keer worden aparte types uit het voorbijlopende aanbod gevist om zich te laten fotograferen. De vraag is natuurlijk waaróm. De apparatuur is professioneler dan gisteren, dus het gaat hier duidelijk om de mooie foto en niet om wat het slachtoffer te vertellen heeft. Omdat ik de lezer van dit blok niet alleen speculaties van mijn kant wil voorschotelen maar ook weer eens de feiten wil geven van wat ik gefotografeerd heb, ben ik vrij snel nadat ze begonnen waren naar beneden gesneld om het te vragen.

Het is een project van Ton Hendriks, de fotograaf die op de foto een lokje recht legt. Hij wil een jaar lang Amsterdamse gezichten fotograferen , althans gezichten in Amsterdam genomen want de jongen op de foto is duidelijk geen Amsterdammer. De bedoeling is daarvoor instanties of particulieren te interesseren: de foto’s uit te geven in een boek b.v. Dat zou dan Stadsgezichten moeten heten. Het leuke hiervan is dat het een woordspeling is: je verwacht bij stadsgezichten niet letterlijk gezichten. Ik kon hem vertellen dat hij niet de eerste was die op dat leuke idee was gekomen: Erwin Olaf heeft ook al eens een boek uitgegeven met die woordgrap. Dat was wel een teleurstelling.
Hij gaf mij een kaartje waaruit bleek dat hij aangesloten was bij Hollandse Hoogte, een fotobureau waar ik me vorig jaar bij wilde aansluiten maar dat toen zei dat ze geen nieuwe fotografen meer aannamen, wat ik toen erg jammer vond. Daar kan hij natuurlijk ook de foto’s van dit project stallen, dus dat gaat wel lukken met die stadsgezichten.

Zo, jammer van al die prachtige foto’s van schaduwen die ik net genomen heb.

Veel warmte vandaag toegewenst, zowel menselijke als van fossiele brandstoffen afkomstig.

viktor