BOEKENWEEK DIERGEDICHT

Speciaal voor de boekenweek heeft de dichter VIKTOR LOMAN, ik dus, een dierengedicht geschreven. Je kan dit gedicht gerust als een primeur zien, want het is vandaag gemaakt. Meestal is het voor een gedicht beter als het een tijdje kan rijpen, als er aan geschaafd kan worden en na verloop van tijd vóór publicatie nog eens door de dichter kritisch wordt bekeken.

Maar bij weblogs hoeft dat allemaal niet. Bovendien kan de inspiratie die tot een gedicht heeft geleid dusdanig indrukwekkend zijn, dat het gedicht alleen maar aan zeggingskracht zou inboeten als er nog aan gesleuteld zou worden.

Dat laatste is met het gedicht van vandaag zeker het geval. Het past ook precies in deze tsjiep-tsjiep-boekenweek, want het heeft als onderwerp een van de grootste dierenfiguren uit onze literatuur: Reinaerde de Vos.
Hoewel ik er ter verduidelijking bij moet zeggen dat ik deze snoodaard in het gedicht niet met name heb genoemd. Hij staat daarin namelijkalleen maar model voor ALLE vossen. Dat is natuurlijk bij alle goede dichtkunst zo: het moet een algehele strekking hebben, maar dat is dan vaak opgehangen aan een bizondere gebeurtenis, persoon, sfeer of noem maar een andere dwarsstraat of doodlopende steeg op. Maar ik heb er dus voor gekozen om de algehele strekking te benadrukken door van het gebruik van de persoonlijke dierennaam Reinaerde, af te zien.

Dat is ook de reden dat ik het gedicht niet “De Vos Reinaerde” heb genoemd, of “Reinaerd de Vos” , maar alleen: De Vos.

En omdat dit een fotoblog is en ik eergisteren geheel tegen de gewoonte in al een blog zonder foto heb geplaatst, zet ik er een foto bij van een in mijn tuin “geschoten” insect. De fijnproever kan zeker de analogie tussen het gedicht en de foto ontdekken.

Dan nu eerst de foto, en dan het gedicht.

DE VOS

KIP…….
……………
…………………
………………………
……………………………
…………………………………….

IK HEB JE!!!!!!!!!!!!!

Viktor Loman