ARTIS REVISITED
Hoognodig moest ik weer eens naar ARTIS: ik had nog steeds het nieuwe verblijf van de zwarte slingerapen niet gezien en daar al wel het een en ander over gehoord. Jaren heb ik medelijden met die beesten gehad omdat ze in een veel te klein hok zaten in het kleine zoogdierenhuis. En ze zien er van nature al zo triest uit: doodhoofd-kopjes hebben ze.
Het is prachtig, door mensenogen gezien. Ik had er mijn twijfels over of dat ook in de ogen van de nieuwe bewoners zo was, en dat zei ik tegen een prachtige lange man die daar ook stond te kijken. “Ze hebben alleen dode bomen waar ze in kunnen slingeren, dat lijkt me toch echt een misser van jewelste, totaal geen natuurbeleving zo”, zei ik, of iets van die strekking.
Hij bleek er veel van af te weten en zei dat het een afweging is geweest: ze zitten van nature hoog in de bomen en dan kan je ze amper zien, en dat is in een dierentuin niet de bedoeling. Bovendien eten ze de bladeren op, in tegenstelling tot die andere slingerapen die wél tussen levende bomen kunnen slingeren. En met de wortels zou het ook een probleem geven.
We hebben wel een half uur staan praten: hij bleek expert in tropische kikkers, had thuis een terrarium met die beestjes en had zelfs in het oerwoud van Ecuador (of Colombia, even vergeten) een nieuwe soort ontdekt. De kleine kikkertjes die in de vlinderkas zitten in Artis bleken van hem afkomstig!!! Ze hadden daarin n.l. ooit een mierenplaag en zochten kikkertjes die mieren eten, klein zijn en niet te opvallend van kleur, want dan worden ze gejat, en tegen temperatuur-wisselingen kunnen. En die had hij.
Hij bleek voorzitter van de vereniging van gifkikkers te zijn geweest, wel een aparte naam vond ik. Op mijn vraag of hij bioloog was kreeg ik een ontkennend antwoord, het was alleen maar een hobby.
Ik hou ontzettend van dit soort ontmoetingen. Natuurlijk ben ik later nog naar het aquarium geweest om nog even naar de kikkertjes te kijken. Daar had hij ook nog wat over gezegd maar dat schrijf ik er nu maar niet bij, dan wordt dit stuk helemaal te lang.
Groet
René
De grootste vlinder ter wereld, leeft 5 dagen en heeft geen mond. Daarom bewegen ze zich amper, elke vleugesllag kost n.l. energie. Bovenin een struik zaten er twee te paren, ook doodstil. Een oppasser die daar rondliep zei dat ze daar wel een hele dag mee bezig zijn. Lekker!!!:
Buiten:
Op een meter afstand was ik dit aan het fotograferen……………
…………toen er zich een meisje tussen mij en het glas wurmde:
Afscheidskus:
