ARTIS REVISITED
Elke keer als ik in ARTIS ben kijk ik wel met andere ogen, of zoiets. Of noem het een andere invalshoek. Of zie ik gewoon andere beesten omdat ze er daarvoor domweg ook niet wáren. Zoals de jonge sneeuw-uiltjes die ik vorige week dinsdag zag.
En het “eitje” van de hondshaai dat in een soort zakje achter haar aan bungelde en gewoon ergens achtergelaten wordt omdat het dan vanzelf een haaitje wordt. Ze hadden zo’n zelfde zakje in het aquarium op ooghoogte neergehangen en je kon al een piepklein haaitje ontwaren, zie foto.
En dat gele kikkertje was er volgens mij ook nog niet de laatste keer dat ik er was.
Maar de bekende dieren blijven ook steeds mijn aandacht trekken, zoals je ook uit de foto’s kunt zien.
Groet
René
Hé buurman, krab even onder mijn kin, ik kan er niet bij:
Ik kan de neiging bijna niet onderdrukken om hier een paar mensenbenen in te monteren:
Duidelijk het zakje met het eitje zichtbaar:
Vaag kun je een piepklein haaitje zien:
Jong sneeuw-uiltje:
