Artis: jaarkaart

Heerlijk om een jaarkaart te hebben, en vlakbij Artis te wonen. Ik kan altijd voor een kort momentje binnenwippen, en dat doe ik de laatste tijd weer wat vaker.
Ik hou altijd wel dat dubbele gevoel als ik die dieren in gevangenschap zie. Deze keer vond ik het gedrag van de pelikanen pijnlijk om te zien. Toen het begon te waaien wilden ze allemaal gaan vliegen, want met wind gaat dat makkelijker. Maar ze kúnnen niet vliegen omdat hun vleugels door Artis gekortwiekt zijn. Het is echt vreselijk om te zien dat vogels hun natuurlijke gedrag niet kunnen vertonen. Vogels moeten kunnen vliegen, daar zijn het vogels voor. Hun identiteit is hen als het ware ontnomen.
Andere beesten hebben volgens mij soms minder last van gevangenschap, al kan ik niet in hun ziel kijken om te verifiëren of dat werkelijk zo is. Zo denk ik dat het voor veel vissen niet zo erg is, maar ja, echt wéten doe ik dat niet.
Eigenlijk is Artis een openbare dierengevangenis.
Of de schildpadden in het Oosterpark die ik laatst fotografeerde beter af zijn dan in Artis: ik zou het niet weten. Ik vind het wel prettiger om ze in het park te zien, dat wel. Maar dan zie je weer geen stralenschildpadden. Of je moet naar Madagascar gaan, maar dat is ook zo’n gedoe.
Groetjes
rené


















