AMSTERDAM: ODE
Grosso modo bestaat mijn leven momenteel uit foto’s, liedjes instuderen en hoesten.
Maar ja, je wil ook wel eens de buitenlucht in, dus af en toe naar de tuin of een ommetje maken: dat laatste deed ik gisteren, de eerste keer dat ik buiten kwam was om een uur of vijf. Daar zijn deze foto’s van.
In het begin moest ik erg hoesten maar na een minuut of vijf hield dat op en ging het in het gebruikelijke tempo, óm de vijf minuten eventjes de boel wegwerken. Maar het duurt al weer erg lang, vorig jaar november was het hetzelfde laken een pak, maar kennelijk gaat het ook ooit weer over.
Misschien pas in de lente.
Dat ik er extra last van heb komt omdat ik wil zingen: ik ben in een gay koor gegaan, Manoeuvre, en ze hadden al 8 repetities gehad toen ik er drie weken geleden bij kwam. Dus dat is even buffelen. En met dat gerochel is dat toch wat minder leuk.
Van de andere kant: ik kan tegenwoordig overal tegen, aanvaard het leven zoals het zich voordoet. Het is zoals het is, en niet anders. En het is zo omdat, als het niet zo zou moeten zijn, het wel anders zou zijn geweest.
Beetje Advaita en een beetje Cruijff zal ik maar zeggen.
Groetjes
rené
En weer thuis:
