ADEMLOOS KIJKEN NAAR NIKS
Ik heb wat met mensen die men doorgaans als “randfiguren” betitelt: mensen die geheel bij hun verstand hun eigen weg gaan en zich er niks van aan trekken hoe degenen die keurig met de maatschappij in de pas lopen over hen denken.
Maar ook met mensen die uit onvermogen, b.v. door een psychiatrische stoornis, ongeveer dezelfde houding hebben. Bij deze groep vind je wat minder creativiteit en bevlogenheid want het is immers geen keuze zoals bij de mensen van eerstgenoemde groep die hun eigen weg gaan omdat ze de waarden van deze maatschappij niet delen en daar wat tegenover willen stellen: alternatieve leefvormen, dingen maken die jezelf mooi vindt ook al wordt het door niemand gewaardeerd etc. etc.
En dan heb je natuurlijk ook nog de groep, de grootste, die een beetje meedoet en een beetje niet. Eigenlijk hoor ik daar bij besef ik nu ik dit schrijf.
Ik weet niet tot welke categorie ik deze meneer moet rekenen, maar ik werd enorm geboeid door de eenvoudige handelingen die hij verrichtte: misschien omdat ik het idee had dat ik zijn gedachten kon lezen vanwege de simpelheid van zijn bezigheden.
En opeens moest ik denken aan een van de duo-programma’s die ik ooit heb gemaakt. Het was voornamelijk een liedjesprogramma, waarvoor ik de liedjes had geschreven, en waarin we o.a. twee zwerfsters speelden, Truus en Trees. Het hoogtepunt van het hele programma was een scene van mijn compagnon, Trees, waarin “zij” het publiek tien minuten lang ademloos kreeg met het open maken van een blikje tomaten-puree. Echt onwaarschijnlijk goed.
Dat gevoel kreeg ik precies bij het kijken naar deze man: ik kon mijn ogen er niet van afhouden. Ik heb nog even opgezocht of ik een foto had van de zwerfsters die we toen speelden, en ja, in een van mijn fotoboekjes met foto’s van optredens zat een studio-foto: ik zet hem er hier als laatste foto bij.
groetjes
rené
Dat komt wel erg dichtbij:
Je hebt me natgespoten oen, net nieuwe schoenen:
Hé idioot, kijk uit! (Overigens zie ik die spuiters net als nu soms echt onbeschoft tekeer gaan met die spuit):
Even een verse snotlap:
Die oude kan weg, beetje ver gooien anders komen ze weer met die spuit te dichtbij:
Zo, altijd schone tissues bij de hand, een beetje hygiëne kan geen kwaad. Dat ze vroeger toch altijd in die smerige zakdoeken snoten die ze de hele dag in hun zak hadden, wat een broeinesten:
Dat ziet er keurig uit, veel minder geel dan ik dacht:
Dus die kunnen we zo nog wel voor iets anders gebruiken…….:
…….mijn schoenen droog maken dus:
Maar nu is hij toch echt vies, even opruimen (op 5 meter afstand staat een afvalbak maar dat is te ver om te gooien):
Nog ff internetten:
O nee, laatste ingeving vastleggen:
Hoeveel heb ik nog?:
Lekker:
Truus en Trees, ik ben de rechtse Trees:
