AAN DE JONGE JUFFR RIET ROELS

Times they are changing: dit is rond 1930 en zou nu echt niet meer kunnen.

Dhr. Putman, de antiquaar die in het verzorgingshuis woont waar ik werk, laat af en toe een boek zien uit zijn imposante verzameling prentbriefkaarten. Het laatste was een tien cm dik insteekboek met tekeningen van kinderen zoals volwassenen denken dat kinderen hen zien.

Toen hij het weer terug had zei hij later: heb je die bedscenes wel gezien? Ik dacht van wel, zei ik, maar het waren er zoveel dat ik ze niet allemaal meer kan herinneren. Een poosje later kwam hij met deze vier kaarten naar beneden om ze alsnog onder mijn aandacht te brengen. Van twee heb ik ook de achterkanten neergezet, steeds die van het plaatje daarvóór.

Ik vroeg of ik er weer een blog van mocht maken en dat mocht.

groeten

René