ZINGEN IN DE ZON VAN LA MIANA SPANJE

Beetje moeilijk kiezen als je maar een beperkt aantal foto’s kunt laten zien en er 1128 gemaakt hebt.

Dus het wordt erg gevarieerd, maar wel allemaal ménsen op de foto’s van deze post, i.t.t. de vorige twee over mijn Spaanse zangweek.

Op de eerste een plenaire zangrepetitie voor de ingang van het kerkje.

groet

rené

Ilse en Elly, twee van de drie zangdocenten, de andere was Mariecke:

De eigenaar Frans die het landgoed in 1978 kocht:

De bonte avond, iedereen zong een lied in die prachtige ambiance, hier rechts achter de eerste zangeres, Sabina, die “Gracias por (?) la vida” deed, gezongen vroeger door Mercedes Sosa. Verder van links naar rechts Ilse, Mariecke en Elly::

Hanneke zong een lied van Dire Straits:

Ilse Huizinga is, behalve een fantastische jazzzangeres met al 7 cd’s op haar naam, ook een fotogek, al is het verschil met mij dat zij ook graag gefotografeerd WORDT:

DEZE Ilse zingt in een big band en heeft ook een prachtige stem:

Twee Ilses op één foto:

Twee fenomenen: de jongste van het hele stel, Lisanne 20 jaar,  die geweldig piano speelde en zichzelf en anderen begeleidde maar ook fantastisch kon zingen, zowel eigen liedjes als bestaande. En Lucien zong Brel met een pathos dat niet voor zijn voorbeeld onder deed:

Edwin zong een lied over DURGERDAM, op zijn T-shirt een foto die zijn moeder er als verjaardagscadeau op had laten zetten: genomen in een Afrikaans land waar hij ontwikkelingswerk deed, hij is de meest rechtse figuur:

Eveline, de vrouw van de eigenaar van la Miana, gaf daar vroeger teken- en schilderlessen en houdt nu mede de zaak draaiende:

Het traditionele optreden voor Bar Anton: Anton is de man met het groene shirt met “Amsterdam” er op, al kun je dat hier niet op de foto zien:

Maar hier wel:

Een kleine voorwereldlijke “etalage” die bij Bar Anton hoort, met Mariecke en Lucien ervoor:

Het zebra-pad was een bron van hilariteit, hier Mariecke, ook liggend kun je waaieren:

Rara waar dit op is gebaseerd:

De foto viel in de smaak:

Een van de favoriete fotografeer-standjes van Ilse:

Mariecke was ook al populair bij de wespen:

Het dansen na afloop. Een van de leukste dingen van de week was voor mij het dansen over het midden van de weg met Ilse, eerst naar de ene kant van het dorp en toen weer terug langs Bar Anton vijftig meter naar de andere kant, net een film: